آشنايي با سازمان هاي بين المللي
قسمت ده
جامعه عرب3
قرار داد
امنيت دسته جمعي جامعه عرب كه به وسيله شوراي جامعه به اتفاق آرا به تصويب رسيده
است داراي مفاد اصلي زير مي باشد.
1-حمله نظامي
به هر يك از اعضا به عنوان حمله به همه اعضا تلقي مي شود در صورت وقوع چنين تجاوزي
ديگر اعضا بايد به طور انفرادي يا جمعي كمك هاي نظامي و غيره را تحت مفاد تعهدات
منشور جامعه عرب و ماده 51 منشور ملل متحد در اختيار كشور مورد تجاوز قرار دهند.
2-يك شوراي
دائمي دفاع مشترك مركب از وزراي خارجه و دفاع امضاءكنندگان قرار داد براي هماهنگي
اقدامات نظامي مشترك تشكيل وتصميمات اين شورا كه با اكثريت آراءاتخاذ خواهد شد
براي كليه اعضا اجباري مي باشد.
3-يك كميته
نظامي مركب از فرماندهان ارتشي كشورهاي امضاء كننده راجع به مسايل دفاع دسته جمعي
نظرات و راهنمايي هاي فني را انجام مي دهد.
4-يك كميته
اقتصادي مركب از وزراي اقتصاد ملي اقدامات اقتصادي مرتبط با تصميمات نظامي فوق الذكر را به عمل خواهد آورد.
5-امضاء
كنندگان، تبادل كالا و خدمات بين يكديگر ارجحيت قايل شده و براي بهبود وضع اقتصادي
در كشورهاي عربي كوشش خواهند نمود.براي اين منظور اقداماتي در زمينه ي تاسيس بانك
مركزي عرب و دفتر آمار و بهبود ارتباطات و بهره برداري مشترك از ثروت هاي معدني و
مدرنيزه كردن وسايل كشاورزي به عمل خواهند آورد.
امضاءكنندگان
بعدي قرار داد امنيت دسته جمعي كشورهاي عراق،اردن،مراكش،ليبي،سودان،الجزاير،تونس و
كويت بودند.قرار داد مذكور در 24 اوت 1952 جنبه قانوني به خود گرفت.
كنفرانس سران عرب
از سال 1964سران عرب در كنفرانس هاي متعددي راجع
به مسايل سياسي مورد علاقه بحث و گفتگو نمودند كه عبارت بودند از:
1-اولين
كنفرانس در قاهره در 12 ژانويه 1964تشكيل گرديد كه به نام شوراي پادشاهان و سران
دول جامعه عرب مشهور شد و تمامي 13 عضو جامعه در آن حاضر بودند.دربيانيه اي كه در
پايان اين كنفرانس منتشر شد آمده بود كه رقابت هاي وسايل ارتباط جمعي متوقف
شود.روابط كشورهاي عرب به منظور حصول به يك همكاري سازنده تحكيم گردد.از جاه طلبي
هاي توسعه طلبانه و تجاوز گرانه كه اتحاد عرب را به خطر مي اندازد جلوگيري
شود.ملاقات هاي پادشاهان و سران سالي يك بار انجام گيرد.
2-در دومين
كنفرانسي كه در اسكندريه تشكيل گرديد موافقت شد كه يك كميسيون ،كنترل تصميمات
اتخاذ شده در كنفرانس ها را تحت نظر داشته باشد.هر سه جلسه يك بار وزراي خارجه
كشور هاي عرب يا نمايندگان آن ها حضور داشته باشند.يك ديوان دادگستري عرب و يك
فرماندهي نظامي ايجاد شود.يك شورا براي تحقيق در مورد استفاده سلح جويان از انرژي
اتمي بوجود آيد.
3-سومين
كنفرانس سران عرب در كازابلانكا در سال 1965 تشكيل گرديد.در اين كنفرانس يك معاهده
همبستگي امضا شد كه هدف آن پايان دادن به حملات تبليغاتي كشورهاي عرب بر عليه هم و
عدم حمايت از حركات خرابكارانه از هر نوع بر ضد يكديگر بود.
4-چهارمين
كنفرانس سران عرب كه قرار بودند در 5 سپتامبر 1966 تشكيل شود به علت عدم شركت
جمهوري متحده عربی به خاطر شركت نيروهاي مرتجع عرب به تعويق افتاد.
5-كنفرانس
پنجم سران عرب در اوت 1967 در خارطرم تشكيل شد.اين كنفرانسي كه از جانب سوريه
تحريم شده بود در ارتباط با جنگ ژوئن همان سال اعراب و اسرائيل صورت
پذيرفت.موافقتنامه اي در زمينه ي عدم به رسميت شناختن اسرائيل و از بين بردن
پايگاههاي نظامي خارجي در سرزمين هاي عربي به امضاء رسيد.
به دليل
مذاكره مصر و اسرائيل مقر جامعه عرب از قاهره به تونس انتقال يافت و عضويت مصر در
اين جامعه لغو گرديد.در حال حاضر بيست كشور در جامعه عرب به شرح زير عضويت
دارند.در آفريقا:سودان،مريتاني،الجزاير،ليبي،مراكش،تونس،
در
آسيا،بحرين امارات عربي متحده،عراق،اردن،كويت،لبنان،عمان،فلسطين،قطر،
عربستان
،سومالي،سوريه،جمهوري دمكراتيك يمم،جمهوري .
جامعه عرب
موافقتنامه هاي ويژه اي با آژانس هاي تخصصي سازمان ملل متحد،سازمان كشورهاي
آمريكاي لاتين و سازمان وحدت آفريقا به امضاء رسانده است.
ادامه دارد