آشنايي با سازمان
هاي بين المللي
قسمت سوم
اتحادیه پان
آمریکن
Pan American Union
به
سازماني اطلاق مي شود كه طي اولين كنفرانس كشورهاي آمريكايي كه در 14 آوريل 1980
در واشينگتن تأسيس گرديد. كنفرانس مذكور دفتر بين المللي جمهوري هاي آمريكا را
بنيان گذاري نمود. اين دفتر بعدها تبديل به اتحاديه ي پان آمريكن گرديد. هدف
اتحاديه فراهم اوردن همكاري هاي سیاسی و اقتصادي بين كشورهاي آمريكايي
و ايجاد حسن اتحاد بين آمريكاي شمالي و جنوبي است. انجام اين اهداف در اثر
بیم كشورهاي آمريكاي لاتين از تفوق ايالات متحده آمريكا بر جنوب با مشكلاتي
مواجه شده است. با اين وصف مؤسساتي براي ترويج همكاري هاي اقتصادي و فرهنگي به
وجود آمده است و حدود 40 قرارداد در زمينه امور ترافيك، مهاجرت و ساير مسائل
كشورهاي آمريكائي به امضاء رسيده است. طي كنفرانس سوم در اكتبر 1939 در پاناما 21
كشور متفقاً يك حوزه بيطرف به شعاع 300 كيلومتر دور قاره آمريكا غير از كانادا
ايجاد نمودند. در اين منطقه فعاليت هاي نظامي مطلقاً ممنوع شده بود ولي اگر كشمكش
هايي به وقع مي پيوست كشورهاي عضو بايد قبلاً با هم مشورت مي نمودند. بريتانيا به
عنوان اينكه اين توافق مغاير اصول بين الملل است و مانع عبور كشتي هاي آلماني مي
شود اعتراض نمود.
پس از جنگ
جهاني دوم نياز به همكاري بين كشورهاي آمريكائي آشكارتر گرديد و در سال 1948
سازمان كشورهاي آمريكائي تشكيل شد. اتحاديه ي پان آمريكن ركن مركزي و دبيرخانه
سازمان كشورهاي آمريكائي محسوب مي شود. اتحاديه داراي چهار قسمت اداري است كه
عبارتند از: امور اقتصادي و اجتماعي، حقوق بين الملل، امور فرهنگي، خدمات اداري.
اتحاديه پستي جهاني
Universal Postal
حمل نامه
از قديم الايام مرسوم بوده است و حتي قبل از آنكه خط اختراع شود افرادي پيغام هاي
شفاهي را از نقطه اي به نقطه ي ديگر يا از سرزميني به سرزمين ديگر مي بردند. زماني
نامه ها به وسيله چاپار فرستاده مي شدند. برحسب پيشرفت وسايل حمل روز به روز بر
مبادلات افزوده مي شد و در قرن نوزدهم ضرورت تنظيم اين امر بين كشورها بوجود آمد.
در سال
1840 براي اولين بار در انگلستان تمبر پست معمول شد و شصت سال بعد فرانسه آن را
اقتباس و به سرعت در همه ي كشورها رواج يافت و اين وسيله آسان موجب توسعه پست شد.
در سال 1843 در پاريس به پيشنهاد اداره پست آمريكا كنفرانسي با شركت پانزده كشور
تشكيل و اصولي را براي مبادلات پستي بين خود قبول كردند ولي الزامي نبود. در سال
1850 كشورهاي عضو كنفدراسيون آلمان بين خود قراردادي داشتند و آلمان سعي كرد تا
كشورهاي ديگر اروپا داخل آن بشوند ولي جنگ سال 1870 آن را متوقف كرد. در سال 1874
سوئيس كنفرانسي در برن تشكيل داد كه در آن كه نمايندگان كليه كشورهاي اروپائي، مصر
و آمريكا در آن شركت داشند. به موجب قراردادي كه در اين كنفرانس به امضاء رسيد
اتحاديه پست به وجود آمد. تصويب اين قراردد در كشورهاي عضو تا سال 1975 طول كشيد و
سه سال بعد در كنگره پاريس نام آن به اتحاديه پست جهاني تبديل شد.
از سال 1948
اتحاديه مزبور در زمره سازمان هاي تخصصي سازمان ملل متحد درآمد. اساسنامه اتحاديه
در كنگره سال 1964 در وين تصويب و از سال 1966 به مرحله اجرا در آمد.
اهداف
اتحاديه عبارت است از:سازمان دادن و توسعه خدمات پستي، ترويج و توسعه ارتباطات بين
المللی از طريق ارائه خدمات پستي، تشكيل يك قلمرو پستي واحد از كشورها براي
مبادله متقابل مكاتبات، كمك به همكاري هاي بين المللي در زمينه همكاري هاي فرهنگي،
اجتماعي و اقتصادي. مشاركت در ارائه كمك هاي فني بنا به درخواست كشورهاي عضو.
تشكيلات
اتحاديه به شرح زير است.
1-
كنگره پستي که هر.پنج سال يك بار شكيل مي شود. ضمناً ممكن است طبق تقاضاي
اعضاء كنگره فوق العاده تشكيل شود.
2-
شوراي اجرايي. امور مربوط به اتحاديه را در فاصله برگزاري كنگره انجام مي
دهد. اعضاء شورا بيشتر از دو دوره نمي توانند انتخب شوند.
3-
شوراي مشورتي مطالعات پستي.
4-
دفتر بين المللي (دبيرخانه دائمي)
اعضاء
شوراي اجرايي 27 كرسي بود كه به 31 و سپس 39 به اضافه يك كرسي براي كشور ميزبان
كنگره به تصويب كنگره افزايش يافت.
^^^
ادامه دارد