آشنايی با سازمان های بين المللی

قسمت چهارم

اتحاديه اروپايی زغال سنگ و فولاد

Euopan Coal Amdesteel Community

در سال 1950 روبر شومن که در آن زمان وزير امور خارجه فرانسه بود در يک مصاحبه اعلام نمود که فرانسه حاضر است تمامی محصولات زغال سنگ و فولاد خود را تحت اداره يک مرجع عالی با آلمان قرار دهد و ورود به اين سازمان را برای کليه کشورها آزاد گذارد.

هدف اين سازمان متحد نمودن دو ملت پر اهميت اروپايی غربی در محصولات زغال سنگ و فولاد که پايه و اساس صنايع جنگ است ،بود و با اجرای صحيح اين قرارداد احتمال وقوع جنگ بين فرانسه و آلمان را غيرممکن می شد.

پيشنهاد شومن خيلی زود توسط آلمان ، ايتاليا و سه کشور هلند، بلژيک و لوکزامبورک پذيرفته شد ولی انگلستان اين پيشنهاد را نپذيرفت. در همين سال نمايندگان شش کشور ياد شده برای مذاکره در ارتباط با عقد قرارداد بر اساس پيشنهاد شومن در پاريس جمع شدند. اين مذاکرات منجر به امضاء قراردادی در سال 1951 به نام اتحاديه اروپايی زغال سنگ و فولاد گرديد.

ارکان اين اتحاديه عبارتند از:

شورای وزيران، مجمع نمايندگان پارلمان اروپا، دادگاه، کميته مشورتی، مقر اين سازمان شهر لوکزامبورگ تعيين گرديده است.

اتحاديه مبادله آزاد منطقه کارائيب

Capibbeao Free Trade Area

تعدادی از کشورهای کوچک ناحيه کارائيب مانند آنتی با، بارباد، گويان سابق انگليس، تريتی تی، توياگو، دوميننيکن، گراندا، سن کيتس، تويس و ... . ازسال 1968 به بعد بين خود يک حقوق گمرکی واردات و صادرات محصولات منطقه منعقد نمودند. اين اتحاديه دارای يک بانک توسعه جوايز کارائيب می باشد.

اتحاديه نمایشگاه های جهانی

در سال 1925 نمايندگان يازده کشور برگزار کننده نمايشگاه های بين المللی در شهر ميلان گرد هم آمدند و روز 15 آوريل همان سال اولين کنگره نمايشگاه تشکيل و اساسنامه و وظايف آن مورد تصويب اعضاء مؤسس قرار گرفت. مؤسسين عبارت بودند از: آلمان، اطريش، بلژيک، اسپانيا، فرانسه، ايتاليا، هلند، لهستان، چکسلواکی، شوروری سابق، يوگسلاوی.

هدف اين اتحاديه عبارت است از:

بسط و توسعه روابط و مبادلات بازرگانی، ايجاد تسهيلات کافی به نفع شرکت کنندگان و خريداران نمايشگاهی، آشنائی کشورها با آخرين پديده های علمی و صنعتی يکديگر، رقابت سالم بين صاحبان صنايع و تشويق آنان درپيشبرد هدف های بازرگانی و اقتصادی بين المللی. پس از تأسيس اتحاديه مراکز نمايشگاه های ساير کشورها که حائز شرايط لازم بوده و از طرف دولت متبوع خود به رسميت شناخته می شدند با رأی اعضاء به عضويت اتحاديه درآمدند. در حال حاضر 125 سازمان برگزار کننده نمايشگاه از 104 شهر از 52 کشور شامل 62 نمايشگاه بين المللی عمومی و 253 نمايشگاه بين المللی تخصصی عضويت آن را دارند.

وظايف اتحاديه ی نمايشگاه ههای جهان به طور خلاصه عبارت است از:

تشخيص مقام و مرتبه هر نمايشگاه از نظر اقتصاد بين المللی. بررسی و مطالعات لازم در مورد منافع حاصله از برپائی نمايشگاه های بين المللی در هر کشور. دفاع از منافع اعضاء و حمايت از آنها در مقابل کشورها يا سازمان های جهانی. بررسی مشکلات و هدف های بازرگانی و انتخاب آسان ترين و اقتصادی ترين روش ها به منظور مبادلات بازرگانی و بازاريابی برای فروش يا مبادله کالا و صنايع کشورهای عضو. تبليغات دامنه دار برای شناساندن هر چه بيشتر اعضاء در سطح جهانی و همکاری با برگزار کنندگان نمايشگاه ها از نظر فنی در کشورهای در حال توسعه

اداره همکاری بين المللی (آمريکا)

Intepnatiooal Coopepaitioa Adminstration

يک سازمان نيمه مستقل در وزارت خارجه آمريکا می باشد در ژوئن 1955 تأسيس گرديد و مسئول نظارت بر برنامه های کمک خارجی ايالات متحده آمريکا بود. در نوامبر 1961 آژانس توسعه بين المللی جانشين اين سازمان شد.

انجمن آسيای جنوب شرقی

Association Of Suoth Eat Asia

اين انجمن به منظور تسهيل همکاری اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ملل منطقه در سال 1961 به دنبال اعلاميه بانکوک تشکيل گرديد. اعضاء آن عبارت بودند از: مالزی، فيليپين و تايلند. بالاترين رکن آن کنفرانس وزيران خارجه سه کشور بود و يک کميته دائمی مسئول پيگيری مصوبات شد .انجمن مذکور از سال 1967 به انجمن ملل آسيای جنوب شرقی تبديل گرديد و اعضاء کنونی آن عبارتند از: اندونزی، مالزی، فيليپين، سنگاپور و تايلند.

هدف اين انجمن پيشرفت سريع اقتصادی و افزايش ثبات منطقه است.

ادامه دارد