دمکراسی کامل درایران از ادعاتاعمل

 

هنوزچند روزی از ادعای رئیس جمهور دردانشگاه کلمبیامبنی بر وجود دمکراسی کامل درایران نگذشته بود که به دستورمقامات امنیتی از سخنرانی احمد قابل درحسینیه ارشاد تحت عنوان «نسبت عدل وآزادی» ممانعت به عمل آمد .

این اقدام علاوه بر مغایرت با قانون اساسی وحقوق شهروندی وسلب آزادی های فردی، به عنوان مدرکی دال برعدم صحت ادعای آقای احمدی نژاد دراذهان جهانی ارائه می گردد .

مراجعی که مبادرت به چنین اقدامی نموده اند چه پاسخی برای اذهان مردم درداخل وخارج از کشوردارند؟

ادعای وجودکامل دمکراسی درجامعه منوط به تحقق همه جانبه و کامل فرآیند آن می باشد .این فرآیند عبارت است از آزادی عقیده واندیشه ،بیان ،قلم و عمل . وجود این معیارها مبین دمکراسی کامل دریک جامعه وپایبندی گردانندگان مملکت به آن می باشد.

نمی شود حاکمان جامعه ادعای وجود کامل آزادی راداشته باشندامّارفتارواعمال آنان این فرآیندرانقض نماید .چنین روشی بیانگر تضاددرعقیده وعمل است .

آزادی ودمکراسی یکی از خواسته های غریزی وفطری انسان درطول حیات او می باشد وبرای به دست آوردنش مبارزات زیادی انجام داده وهزینه های بسیاری متحمل گردیده است .هراقدامی که دربرابر این خواسته غریزی قرارگیرد با مقاومت وواکنش اومواجه می شود. بنابراین کلیه ی خشونت ها وتنش ودرگیری های اجتماعیی که درجامعه بشری بوجود می آیدبه علت سلب آزادی انتخاب عقیده ازافراد می باشد .نظام هایی پایدار ،باثبات و ماندگار خواهند بود که به اصل دمکراسی و برابری درجامعه پایبند بوده ودرمقابل فرآیندمحقق شدن آن ممانعت به عمل نیاورند وبین قدرت سیاسی وآزادی شهروندان درابعادگوناگون آن سازش و همزیستی مسالمت آمیز بوجود آورند . اتخاذچنین شیوه ای دراداره امورجامعه نه تنهاموجب امنیت اجتماعی و اطاعت رضایتمندانه مردم از حکومت می شود بلکه پشتوانه ی مردمی نظام را افزایش می دهد.

اوّلین مرحله ی تحقق دمکراسی ،آزادی ابراز اندیشه وعقیده می باشد .افراد یک جامعه دارای اندیشه وعقیده های متنوع ومتکثری درباره چگونگی اداره کشور وروش حکومت داری هستند وباید باکمال اطمینان و به دوراز هرگونه دغدغه برخورد قدرت حاکم بتوانند به ابراز عقیده ونظر خود پرداخته و حاکمان رانقد نمایند.

دومین مرحله وجود دمکراسی آزادی بیان وقلم است .صاحب نظران واندیشمندان و نویسندگان وارباب جراید و مطبوعات باید قادرباشند به منظور تنویر افکارعمومی وتبادل اطلاع رسانی آزاد قلم فرسایی نمایند و به وجود امنیت پس از انتشار مطالب خود اطمینان داشته باشند وبابرچسب های گوناگون به محاکمه کشیده نشوند .

برخورداری از آزادی عمل وبهره مند بودن از حضور فعال درعرصه های اجتماعی وسیاسی بدون درپی داشتن هزینه های مادی و معنوی ومحروم شدن از حقوق احتماعی به دلیل داشتن عقیده مخالف با تفکر حاکم  وشیوه حکومت آخرین مرحله تحقق فرآیند دمکراسی درجامعه است .

برخوردهای قضایی با فعالان سیاسی ،نویسندگان ،اندیشمندان ،ارباب جراید مستقل از حاکمیت ،نمایندگان اصلاح طلب مجلس دوره ششم به دلیل نطق های قبل از دستور خودمبین این واقعیت است که بین ادعای وجود دمکراسی کامل درایران تاعمل فاصله ی بساری وجود دارد .همین امر باعث شده تا  نقض حقوق بشر ونبودن آزادی های کامل شهروندی در ایران به عنوان مسئله ای مهم درمجامع بین المللی مطرح گردد .

وقتی که دراندیشه اسلامی و به نص قرآن اجباری درپذیرفتن دین برای هیچ فردی وجود ندارد .مجادله احسن با مخالفان اندیشه دینی به عنوان یک روش پسندیده به مسلمانان توصیه شده است .زمانی که درحکومت علی .ع. افراد مخالف حکومت آزادانه به انتقاد از ایشان وحتی تهمت و توهین می پردازند وهیچ ممانعتی برای آن ها تا مادامی که دست به اسلحه نبرده اندوجود ندارد .هیچ مقامی درنظام جمهوری اسلامی که برای ارائه الگویی نو از حکومت دینی درجهان ایجادگردید حق سلب آزادی های فردی و اجتماعی شهروندان وممانعت از ابراز انتقادازجانب منتقدان نسبت به حاکمان  ولو با وضع قانون ندارد .این مطلبی بسیاز مهم واساسی برای تثبیت آزادی و دمکراسی در کشوراست که مورد تأیید وتأکید قانون اساسی قرار گرفته است واز حقوق مسلم مردم می باشد .

متأسفانه وقتی که به این معیارهای دینی و قانونی به بهانه های متعددتوجه نمی شود این گونه درمحافل جهانی نسبت به حکومت دینی و مملکت ما ذهنیت منفی بوجود می آید . اگر خواهان عزت ،سربلندی و بالندگی دین درعرصه جهانی می باشیم باید گردانندگان حکومت و صاخبان قدرت برای برداشتن هرگونه مانعی دربرابر فزآیند دمکراسی اقداماتی جدی به عمل آورند . دراین صورت است که میتوان ادعا نمود درایران دمکراسی به معنای واقعی وجود دارد .چگونه است رئیس جمهور در نیویورک با صراحت اعلام می دارد که: برای سخنرانی بوش درمحافل دانشگاهی ایران مانعی وجود نداردامّا احمد قابل دانش آموخته حوزه علمیه ی قم حق سخنرانی در یک مؤسسه ی دینی را ندارد!! .مردم ما ودنیا کدام را باورکنند .

 

ابراهیم فتاحی

13 /7 /86