راه برون رفت از بحران

اعتماد سازی تنش زدایی

با رفتن پرونده فعالیت های هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل متحدابعاد بحران ناشی از این موضوع هر روز گسترده تر می شود و نگرانی هایی را در ارتباط با به خطر افتادن استقلال ،امنیت و منافع ملی کشور بوجود آورده است .

روند بحران هر سریع تر گشته وروز به روز به نقطه خطرناکی نزدیک می گردد.صدور قطعنامه اوّل در مرداد ماه ازجانب شورای امنیت و قطعنامه دوم در مادگذشته واقداماتی که پس از آن درعرصه بین المللی یکی پس از دیگری علیه کشور ما صورت می گیرد مؤید این مدعاست.

در دنیای امروز اگرکشوری بخواهدخارج ازسیطره ی سلطه به حیات خودادامه دهدبایذاستراتژی سیاست خارجی خودرابرسه پایه قرار دهد.

1-دیپبماسی فعال ،مدبرانه وبادرایت. تابتواندبرای دست یابی به هدف خود هرکنشی سیاسی راباواکنشی سنجیده و به دوراز بهانه دادن به رقبای خود پاسخ دهد .واقعیت این است که درشرایط کنونی طرف مقابل ما (آمریکا)توانسته است در محافل جهانی جوًبی اعتمادی و بدبینی را نسبت به ایران به جودآورد وایران رابه عنوان خطری جدی برای صلح وامنیت بین المللی قلمدادنموده وتنش های موجود درخاورمیانه را نشأت گرفته از حمایت های ایران از گزوههای به زعم آمریکا تروریستی وخشونت طلب قلمدادنماید .برهمین مبنابود که توانست با ایجاد اجماع دربین دول تصمیم گیرنده ،پرونده اتمی رابه شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع دهد . به علت عدم درک درست دولت نهم از شرایط وموقعیت حاکم برجهان بود که سیاست نگاه به شرق وگرایش به سمت روسیه و چین وقطع مذاکره با اتحادیه اروپا رااتخاذنمود .گسترده شدن رویارویی ایران بادول جهانی وچالش های ایجاد شده درعرصه بین المللی بیانگر این واقعیت است که سیاست نگاه به شرق نه تنهامنافع ملی ماراتضمین ننموده بلکه دامنه بحران را وسیع تر گردانده است .

2-ارتباط وتعامل با جهان .برقراری رابطه گسترده وروز افزون با کشورهای جهان بادرنظرگرفتن معادلات بین المللی به خصوص همسایگان ،کشورهای عربی وجهان اسلام ضرورتی اجتناب ناپذیراست که می تواند درمجامع بین المللی ومعادلات سیاسی جهانی ازترفندهای آمریکا مبنی بر تنش آفرینی ایران درخاورمیانه مؤثرومفیدواقع گردد . وضعیت سیاست خارجی ما چنان بوده است که هرروز تعدادی از این کشورها به سمت مخالفت با ایران سوق یافته تا آنجا که بحث ایجاد اتحادی علیه ایران در صدر برنامه های آمریکا قرار گرفته و عربستان به عنوان محوریت این اتحاد مطرح است .سقر مقامات سیاسی آمریکا به منطقه درهمین راستا ارزیابی میگردد .دوری جستن کشورهای عربی از ارتباط با ایران تا آنجاپیشرفته است که در روزهای گذشته شاهد موضعگیری مقامات عراقی علیه ایران بوده وموجب تنش در راطه این دوکشور گردیده است به طوری که درهمین رابطه وزیر امورخارجه و معاونینش روزیکشنبه به مجلس فراخوانده شدند .

3- مواضع سنجیده سیاسی .اجتناب ازطرح مطالب حساسیت برانگیز در موضعگیری های سیاسی درارتباط با مسائل جهانی که از آنها توسل به خشونت و ضدیت با حقوق بشر ومبانی منشور ملل متحددراذهان جهانی استنباط گردد راهبردی است که دررسیدن به هدف مستقل بودن یاری رسان است . گفتار ورفتارنسنجیده بعضی از مقامات مملکتی درقبال مسائلی که بود ونبودشان برای مملکت ما سودی ندارد وبه عنوان سیاست خارجی ایران درمجامع بین المللی محسوب می گردد،موجب افزایش تنش در عرصه سیاست خارجی وایجاد ذهنیت منفی درمجامع بین المللی نسبت به ما وزمینه ساز بهره برداری نظام سلطه جهانی شده است .

آمریکا اکنون سه جبهه را علیه کشورما گشوده است .یک جبهه درسازمان ملل وصدور دوقطعنامه و ایجاد اجماع دربین کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر خطر فعالیت های هسته ای ایران برای امنیت وصلح جهانی برمبنای منشور ملل متحد که گام به گام به سمت خطر ناکی پیش می رود .جبهه دوّم تحرکات ضد ایرانی برای وادار نمودن ایران به واکنش درقبال حرکت های خود در عراق ،چون ربودن مقامات ایرانی در اربیل ودستور بر خورد با افراد ایرانیی که به ادعای آمریکا اقدامات آن ها امنیت نیروهای آمریکایی و عراق را به خطر می اندازند . جبهه سوم تلاش برای تیره نمودن روابط ایزان با کشورهای عربی اسلامی با تأکید بر خطرناک بودن ایرانی قدرتمند درمنطقه برای این کشورها وتلاش برای ایجاد اتحادی برعلیه ایران .

شرایط کنونی نه تنها وضعیتی شبیه به ایام قبل از دوّم خرداد 76بلکه حادتر از آن می باشد. به کارگیری سه راهبرد فوق درسیاست خارجی از اصلی ترین ،فوری ترین وضروری ترین مسائل مورد نیاز کشور است . راه برون رفت از بحران بوجود آمده ایجاد اعتماد وتنش زدایی در اذهان دول جهان بوده که با اتخاذ سیاستی مبتنی بر سه راهبرد مذکور گرچه سخت ودشوار امّاامکان پذیر وشدنی می باشد و تمامی ترفندها ونقشه های طراحی شده نقش بر آب خواهد نمود آن گونه که پس از دوّم خرداد 76 چنین شدکه : دریغ است ایران که ویران شود .

ابراهیم فتاحی

3 بهمن 85