پس
از کودتای بيست و هشتم مرداد
قسمت سی و يکم
شاه پيشنهاد و شروط امينی را نپذيرفت و از او خواست به تلاش هايش برای آرام
نمودن اوضاع ادامه دهد. گزارش اين وضعيت به کاخ سفيد رفت. شاه از ازهاری خواسته
بود که آنچنان خشونتی به کار نبرد که زمينه ايجاد دولت ائتلافی از بين برود.
بيست وششم آبان از طرف رهبر انقلاب به عنوان روز ارتش اعلام شد و ارتشيان
مستقر در خيابان ها از صبح همان روز زير گل باران مردمی قرار گرفتند که از خانه
های خود به اين منظور بيرون آمده بودند.
در اين ايام فرح سفر غيرمنتظره ای به بغداد داشت و پس از ملاقات با صدام راهی
نجف شد و با آيت الله خوئی ديدار نمود. قبلاً از طريق اطرافيان آيت الله خوئی اين
موضوع به اطلاع او رسيده بود. فرح در اين سفر به زيارزت اماکن متبرکه با حجاب
اسلامی رفت. همصدائی آيت الله شريعتمداری با رژيم و ملاقات فرح با آيت الله خوئی
از مسائلی بود که سپهبد مقدم اعلام کرد و گفت روحانيون ميانه رو با آيت الله خمينی
و تندروی های او مخالف می باشند. با فرا رسيدن ماه محرم تظاهرات مردم به شب منتقل
شد و مردم بر بامها رفته و با بانگ الله اکبر، لااله الی الله به اعتراض خود ادامه
دادند ، اين موضوع رژيم و وابستگان آن را گيج نموده بود. نظاميان بی به هدف مبادرت
به شليک نمودند و ازهاری در مجلس اعلام نمود که اين چيزی نيست جز ضبط اين صداها بر
روی نوار و پخش آن از بلندگوها. کشته شدن تعدادی از مردمی که از مساجد به خيابان
ها ريختند موجب انتشار پيام رهبر انقلاب به مناسب کشتار اول ماه محرم گرديد. ترک
خدمت از سوی پرسنل ارتش وحشتی در بین وابستگان رژیم ايجاد نموده بود. دولت نظامی
تظاهرات و راهپيمائی ها را منع کرده بود و مجالس در مساجد و تکايا را آزاد. آيت
الله طالقانی که هنوز مدت زيادی از آزادی وی نگذشته بود اعلام داشت ساعت 9 روز
تاسوعاعلی رغم تمامی خطرها از منزل خود راهپيمايی را آغاز می نمايد و با اين اقدام
همبستگی نيروهای مذهبی و ملی را به آزمايش گذاشت. دولت در آخرين لحظات از موضع خود
عقب نشينی کرد و نيروهای نظامی را از مسير راهپيمائی خارج نمود. امواج خروشان مردم
در لبيک به دعوت آيت الله طالقانی جدايی مردم و رژيم و رفراندومی بدون شمارش آراء
را به اثبات رسانيد. قطعنامه ای در پايان تظاهرات عظيم تاسوعا و عاشورا در 17 ماده
به تصويب رسيد. در اصفهان مردم به سوی مجسمه های شاه هجوم بردند و با رگبار مسلسل
ها از جانب هلی کوپترها که مراقب اوضاع بودند عده ای از مردم کشته شدند. امام از
مجلس و مردم آمريکا خواست که کارتر را به خاطر حماییت از رژیم شاه استیضاح نمایند
.رژیم در مقابل تظاهرات مردم در روزهای تاسوعا و عاشورا دست به اقدامی زدکه از
عاقبت آن نيز سودی نبرد. با کمک نيروهای وابسته و تعدادی اجير شده در اصفهان و
چندشهر ديگر با اتومبيل های ارتش تظاهراتی انجام داد. تظاهرکنندگان خساراتی به
اموال مردم وارد نمودند و با مردم درگير شدند که سرانجام دولت اعلام نمود که به
استانداری ها دستور داده شده تا از اين اقدامات ممانعت نمايند. اعتصابات ،دولت را
به زانو درآورده بود و ازهاری اعلام نمود در صورت ادامه اعتصاب حقوق کارمندان
پرداخت نمی شود. زيرا پولی در خزانه نيست. شاه تماس خود را با مخالفين ادامه داد و
از جبهه ملی استمداد طلبيد و با دکتر سنجابی نيز ملاقاتی انجام داد که خود دکتر
سنجابی ضمن تأييد اين موضوع می گويد: پس از انتشار اعلاميه ی سه ماده ای و بازگشت
به ايران و دستگيری من و فروهر، پانزده روز پس از آزادی از زندان سپهبد مقدم رئيس
سازمان امنيت به منزل ما آمد و مرا با خود به کاخ نياوران پيش شاه برد. گويا اين
ملاقات برای پيشنهاد نخست وزيری بوده و دکتر سنجابی نمی پذيرد. در اوايل دی ماه
بار ديگر مدارس باز گشائی می گردد اما تظاهرات دانش آموزان از همان ابتدا آغاز می
شود و خيابان ها به صحنه درگيری با مأموران حکومت نظامی با آنان مبدل می گردد. در
همين ايام مهندس بازرگان از طرف رهبر انقلاب مأموريت می يابد تا با تشکيل هيأتی
پنج نفره از مناطق نفتی جنوب بازديد نمايد و از کارگران بخواهد به اندازه مصرف
داخلی نفت توليد نمايند مشروط بر اينکه دولت قطره ای از آن را صادر ننمايد.
ادامه
دارد.