اعلاميه
حقوق بشر
1
در
قسمت قبل در ارتباط با هدف از تصويب اعلاميه حقوق با استفاده از مقدمه آنونيز تاريخ
تصويب آن مطالبي ارائه گرديد اينك به
تشريح مواد آن جهت اطلاع كاربران محترم پرداخته ميشود .
ماده
– 1- تمام افراد بشر آزاد به دنيا مي آيند و از لحاظ حيثيت و حقوق با
هم برابرند ، همه داراي عقل و وجدان ميباشند و بايد نسبت به يكديگر با روح برابري رفتار
كنند .
ماده
– 2 – هر كس ميتواند بدون هيچگونه تمايز ،
خصوصا از حيث نژاد ، رنگ ، جنس ، زبان ، مذهب ، عقيده سياسي يا هر عقيده ديگر و همچنين
مليت ، وضع اجتماعي ، ثروت ، ولادت و يا هر موقعيت ديگر ، از تمام حقوق و آزادي هايي
كه در اعلاميه حاضر ذكر شده است ، بهره مند گردد . هيچ تبعيضي به عمل نخواهد آمد كه
مبتني بر وضع سياسي ، اداري و قضايي يا بين المللي كشور يا سرزميني باشد كه شخص به
آن تعلق دارد خواه اين كشور مستقل ، تحت قيموميت يا غير خود مختار بوده يا حاكميت آن
به شكلي محدود شده باشد .
ماده
– 3 – هر كس حق زندگي ، آزادي و امنيت شخصي
دارد .
ماده
– 4 – احدي را نميتوان در بردگي نگه داشت
و داد و ستد بردگان در هر شكلي كه باشد ممنوع
ا است ..
ماده
– 5 – احدي را نميتوان تحت شكنجه و يا مجازات
يا رفتاري قرار داد كه ظالمانه و يا بر خلاف انسانيت و شئون بشري و يا موهن باشد .
ماده
– 6 – هر كس حق دارد كه شخصيت حقوقي او در
همه جا به عنوان يك انسان در مقابل قانون
به رسميت شناخته شود .
ماده
– 7 – همه در برابر قانون يكسان هستند و حق
دارند بدون تبعيض و بالسويه از حمايت قانون برخوردار شوند . همه حق دارند در برابر
هر تبعيضي كه ناقض اعلاميه حاضر باشد و بر عليه هر تحريكي كه براي چنين تبعيضي به عمل
آيد به طور تساوي از حمايت قانون برخوردار شوند .
ماده
– 8 –
در برابر اعمالي كه حقوق اساسي فرد را مورد تجاوز قرار بدهد و آن حقوق به وسيله
قانون
ا ساسي و يا
قانون ديگري براي او شناخته شده باشد . هر كس حق رجوع موثر به محاكم ملي صالحه دارد
.
ماده
– 9 – احدي نميتواند خودسرانه توقيف ، حبس
يا تبعيد شود .
ماده
– 10 – هر كس با مساوات كامل حق دارد كه دعاويش
به وسيله دادگاه مستقل و بي طرفي ، منصفانه و علنا رسيدگي شود و چنين دادگاهي درباره
حقوق و الزامات او با هر اتهام جزايي كه به او توجه پيدا كرده باشند ، اتخاذ تصميم
بنمايد .
ماده
– 11 – هر كس كه به بزهكاري متهم شده باشد
بيگناه محسوب خواهد شد تا وقتي كه در جريان يك دعواي عمومي كه در آن كليه تضمين هاي
لازم براي دفاع او تامين شده باشد ، تقصير او قانوناً محرز گردد . هيچ كس براي انجام
و يا عدم انجام عملي كه در موفع ارتكاب آن عمل به موجب حقوق ملي يا بين المللي جرم
شناخته نمي شده است محكوم نخواهد شد به همين طريق هيچ مجازاتي شديدتر از آنچه كه در
موقع ارتكاب جرم بدان تعلق ميگرفت درباره احدي اعمال نخواهد شد .
ماده
– 12 – احدي در زندگي خصوصي ، امور خانوادگي
، اقامتگاه يا مكاتبات خود نبايد مورد مداخله خودسرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش
نبايد مورد حمله قرار گيرد ، هر كس حق دارد كه در برابر اينگونه مداخلات و حملات مورد
حمايت قانون قرار گيرد .
ماده
– 13 – هر كس حق دارد كه در داخل هر كشوري
آزادانه عبور و مرور كند و محل اقامت خود را انتخاب نمايد . هر كس حق دارد هر كشوري
و از جمله كشور خود را ترك نمايد يا به كشور خود بازگردد .
ماده
– 14 – هر كس حق دارد در برابر تعقيب ، شكنجه
و يا آزار پناهگاهي جستجو كند و در كشورهاي ديگر پناه اخنيار كند . در موردي كه جرم
واقعا مبتني به جرم عمومي و غير سياسي و يا رفتارهايي مخالف با اصول و مقاصد ملل متحد
باشد . نميتوان از اين حق استفاده نمود .
ماده
– 15 – هر كس حق دارد داراي تابعيت باشد .
احدي را نميتوان خودسرانه از تابعيت خود يا از حق تغيير تابعيت محروم كرد .
ادامه دارد